වන·පංක්තිය, n. lot or line of forests, කැලෑ පන්තිය.

වෙනි, suf. used to form ordinals, as පස්වෙනි, fifth.

විදුරු·ගල, n. diamond-stone, viz. the diamond, වජ්‍රය.

වි·නය, n. (වි emp., නය proper, leading), propriety of conduct, as modesty, mildness, decorum, reverence, obeisance, submissiveness, submission, religious obedience, sp. fulfilment of the duties of the priesthood; discipline; sorcery; book so named, being one of the ත්‍රිපිටක. E. S.

ව්‍යංසනීය, a. that may be cheated, deceivable, රැවටිය හැකිවූ, රැවටෙන.

ව්‍යපගමය, n. departure, secession.

විද්‍යා·ප්‍රාප්තයා, n. one who has attained know-ladge or science, scientist.

වෙළෙනවා, v. i. to twine around, wind round, entwine, clasp; pret. වෙළුණා; p. pl. වෙළී; v. n. වෙළීම.

වලප, n. lamentation, විලාපය.

වාරි(ය), n. water, වතුර; a medical drug, ඉරිවේරිය.