වි·ෂමාස්ථිය, n. (·අස්ථිය bone), anat. trapezium (of the wrist).

වැලපීම,වැලපුම, v. n. of වලපිනවා &c. wailing, lamentation.

වාක්‍ය·ප්‍රසංගය, n. (ප්‍රස: connection), connection or consistency of discourse, chain of reasoning.

වල·‍පොත්තා, n. a kind of fish.

වි·ජය, n. (වි emp., ජි to conquer), victory, ජය; a sort of spear; ap. of king අර්ජුන and of යම, name also of that famous king of the ශාක්‍ය race who came to Ceylon with 700 followers, subdued the inhabitants, brought settlers from India and established the Sinhalese Monarchy; car of the gods, දිව්‍යරථය; twenty-seventh year of the Indian cycle of sixty-years.

වි·භූතිය, n. (වි emp., see භූතිය), superhuman power, මනුෂ්‍යාධික බලය; majesty, pomp, splendour, මහන්තත්‍වය, ඵෙශ්වර්‍ය්‍යය; eight faculties said to be possessed by Siva.

වදුල, n. arbour, bower, jungle, වනළැහැබ; shade, මුවාව; cloud, වලාකුළ.

වීථිය, වීදිය, n. street.

වොටුවා, n. camel, ඔටුවා.

වි·නය, n. (වි emp., නය proper, leading), propriety of conduct, as modesty, mildness, decorum, reverence, obeisance, submissiveness, submission, religious obedience, sp. fulfilment of the duties of the priesthood; discipline; sorcery; book so named, being one of the ත්‍රිපිටක. E. S.