පසේ·බුදුන්, n. (පසේ fr. P. පච්චෙක=S. ප්‍රත්‍යෙ ක, each several, each, and බුදුන්), one of an inferior class of Buddhas, who appeared from time to time before Gautama Buddha. They had not the legibative power or prerogatives of a supreme Buddha and rendered no special assistance to others, though they themselves finally attained Nirvana.

පිණ්ඩ·පාතිකයා, n. B. mendicant monk.

ප්‍ර·පිතාමහ, n. (ප්‍ර pre). paternal great-grandfather, මීමුත්තා; ap. of බ්‍රහ්මයා.

පැකිය, n. fruit, ගෙඩිය.

පූර්‍වෝපදේශය, n. premonition, warning.

පාද·විකෘත්‍යුපශමනය, n. (විකෘති උප:), orthopedy. E.S.

පෙළ, n. box, පෙට්ටිය; lines or text ofa book, as ජාතක පෙළ, the actual Jataka text; pl. පෙළවල්.

පසව, n. E. of ප්‍රසව.

පුර·දිය·වක, n. second day of the first lunar fortnight.

පරි·කල්පනය, n. contriving, contrivance, inventing, invention, යොදාගැනීම, යෙදුම; dividing, බෙදීම; settling, බේරීම.