අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කනිඨ, අ කනිෂ්ඨ, a. not inferior or younger, elder, eldest, superior.

අ කරණීය, a. that ought not to be done, improper, අකටයුතු: impracticable, කළනොහැ කිවූ.

අ කර්‍ණයා, n. mas. deaf person, බිහිරා.

අ කර්‍තෘක, a. without an agent, gram. impersonal, කර්‍තෘකෙනෙක් නැති.

අ කර්‍තෘක ක්‍රියාව, n. impersonal verb or action.

අ කර්‍මක, a. inoperative, inactive, inert, ක්‍රියානො කරන; gram. intransitive, neuter (verbs).

අ කර්‍මකාකාරයෙන්, ad. (ආකාරයෙන්), inoperatively, gram. intransitively.

අ කර්‍මණ්‍ය, a. not to be done, improper, අකටයුතු; inactive, dormant. See අකර්‍මක.

අ කල, අ කල්, a. untimely, unseasonable, අකාල; improper, අයුතු.

අ ක්ෂම, a. not forbearing, impatient, නොඉව සිලි; hasty, ඉක්මන්; incompetent, අසමර්‍ථ.

අ ක්ෂමතාව, n. impatience, hasty temper, &c., නොඉවසිලිවන්තකම, &c.

අ කාණ්ඩ, a. sudden, unexpected, nnlooked for, හදිසි. E. S.

අ කාරක, a. inoperative, quiescent. See අකර්‍මක.

අ කාර්‍ය්‍ය, a. that ought not to be done, improper, අකටයුතු.